หลังหมดสิ้นปัญหากล้อง Wide Field Camera 3 (WFC3) ของกล้องโทรทรรศน์อวกาศฮับเบิ้ล สิ่งที่น่าสนใจก็ปรากฏมาให้เราได้ชม ด้วยความที่กล้องฮับเบิ้ลถูกสร้างมาเพื่อสำรวจจักรวาลในระยะไกล การถ่ายภาพดาวที่อยู่ในระบบสุริยะที่ถือว่าใกล้มากจึงออกมาไม่ค่อยชัด แต่ก็ได้ภาพที่พอเข้าใจได้ ว่ามีวงกลมสีขาวขนาดมหึมาปกคลุมขั้วเหนือของดาวยูเรนัส ซึ่งเป็นภาพที่เราไม่เคยเห็นมาก่อนเพราะภาพระยะใกล้ที่ดีที่สุดที่เราเคยมีคือภาพตั้งแต่สมัยยานวอยเอเจอร์ 2 บินผ่านไปเมื่อหลายสิบปีก่อน เวลานั้นยูรนัสยังไม่มีขั้วสีขาวขนาดใหญ่แบบนี้

ดาวยูเรนัสมีขนาดของรัศมี 25,559±4 กิโลเมตรซึ่งใหญ่เป็น 4 เท่าของโลก ดังนั้นขนาดของขั้วน้ำแข็งสีขาวนั้นก็ไม่ใช่เล็กๆ ดาวเคราะห์แก้สดวงนี้มีฤดูกาลแบบเดียวกับโลกเราและเวลานี้เป็นฤดูร้อนของที่นั่น ยูเรนัสโคจรรอบดวงอาทิตย์ครบ 1 รอบใน 84 ปี ดังนั้นแต่ละฤดูของมันก็จะยาวนานถึง 21 ปีเทียบกับเวลาของโลก เวลานี้มันกำลังหันขั้วสีขาวที่เห็นเข้าหาดวงอาทิตย์ นักวิทยาศาสตร์คาดว่ามันน่าจะเป็นเมฆน้ำแข็งเพราะดาวดวงนี้ไม่มีผิวดาวจึงไม่อาจมีน้ำแข็งที่เป็นของแข็งแบบที่เราคุ้นเคยได้

ถัดมาก็เป็นภาพพายุหมุนสีดำบนดาวเนปจูน ดาวเคราะห์แก้สลำดับที่ 4 และเป็นดาวเคราะห์ที่อยู่ไกลจากดวงอาทิตย์ที่สุดในระบบสุริยะ พายุสีดำนี้ถือเป็นครั้งที่ 4 ที่เราเคยพบที่ดาวเคราะห์ดวงนี้ โดย 2 ครั้งแรกถ่ายภาพไว้ได้ด้วยกล้องของยานวอยเอเจอร์ตั้งแต่ปี 1989 ครั้งที่ 3 ถ่ายภาพได้โดยกล้องฮับเบิ้ลเมื่อปีที่แล้ว (2018) ในครั้งล่าสุดนี้ ฮับเบิ้ลพบพายุสีดำอยู่ข้างเมฆมีเทนสีขาวที่ซีกเหนือของดาวตามที่เห็นในภาพ โดยกะประมาณขนาดพายุสีดำลูกนี้ได้ราว 10,944 กิโลเมตร นักวิทยาศาสตร์ยังไม่ทราบที่มาของการเกิดพายุนี้ แต่คาดว่าน่าจะเกิดจากกระแสแก้สที่ปั่นป่วนในบรรยากาศแบบเดียวกับที่พบบนดาวพฤหัส

กล้องฮับเบิ้ลยังถือเป็นเครื่องมือสำคัญในการศึกษาธรรมชาตินอกโลกเราอยู่เสมอ แม้ใช้งานมายาวนานเพียงใด ตราบใดที่กล้องโทรทรรศน์อวกาศรุ่นต่อไปอย่าง  เจมส์ เวบบ์ ยังไม่ขึ้นประจำการ ฮับเบิ้ลก็ยังคงต้องทำงานต่อไปแม้เลยวัยเกษียณมานานแล้ว