เนปจูนคือดาวเคราะห์ที่อยู่ห่างดวงอาทิตย์ที่สุด “ไทรทัน” ดวงจันทร์ของเนปจูนจึงเป็นดวงจันทร์ที่หนาวเย็นที่สุดในระบบสุริยะ และดวงจันทร์ดวงนี้เองที่เป็นอีกหนึ่งเป้าหมายต่อไปที่นาซาวางแผนส่งยาน “ไทรเดนท์” ไปสำรวจ

ชื่อของดาวเนปจูนนั้นมาจากชื่อของเทพแห่งท้องสมุทรในภาษาโรมัน ซึ่งตรงกับชื่อเทพโพไซดอนในภาษากรีก ดวงจันทร์ที่มีขนาดใหญ่ที่สุดของดาวเนปจูนจึงได้รับการตั้งชื่อว่า “ไทรทัน” ซึ่งเป็นชื่อของเทพชั้นรองที่เป็นเทพผู้มีหางเป็นปลาเพื่อให้สัมพันธ์กัน และ ยานโพรบที่นาซาวางแผนจะส่งแผนไปสำรวจก็ได้รับชื่อเรียกว่า “ไทรเดนท์” หรือตรีศูล อาวุธของเทพไทรทัน อย่างตั้งใจ

ความรู้ทั้งหมดที่เรามีเกี่ยวกับดวงจันทร์ไทรทันนั้นมาจากยาน Voyager 2 ตั้งแต่เมื่อเดือนสิงหาคม ปี 1989 หรือเกือบ 31 ปีที่แล้ว ซึ่งได้ทำแผนที่ผิวของดวงจันทร์น้ำแข็งนี้เอาไว้ได้ประมาณ 40% ขณะบินผ่านไปในช่วงสั้นๆ แต่หลังพบว่าดวงจันทร์ที่มีลักษณะคล้ายกันอย่างยูโรปาของดาวพฤหัสกับเอนเซลาดัสของดาวเสาร์ได้ซ่อนมหาสมุทรที่มีน้ำในสถานะของเหลวไว้ใต้ผิวดาว ดวงจันทร์ไทรทันของดาวเนปจูนก็กลับมาสู่ความสนใจอีกครั้ง

ยาน “ไทรเดนท์” ที่จะเดินทางไปสำรวจจะไปในลักษณะของการบินผ่านไม่ลงจอดไม่โคจร ยานจะติดตั้งอุปกรณ์ถ่ายภาพเพื่อทำแผนที่ผิวของดวงจันทร์ไทรทันให้ครบทั้งดวง และจะนำส่วนที่ซ้ำกับของยาน Voyager 2 มาเปรียบเทียบว่าเปลี่ยนแปลงที่ผ่านไป 31 ปีว่ามีความเปลี่ยนแปลงทางธรณีวิทยามากน้อยเพียงใด และผิวดวงจันทร์ส่วนที่มีลายแปลกๆดูคล้าย “ขนนก” คืออะไรกันแน่ นอกจากนี้ยังมีอุปกรณ์วัดค่าสนามแม่เหล็กของดวงจันทร์เพื่อคำนวณความเป็นไปได้ว่าจะมีมหาสมุทรอยู่ใต้ผิวดวงจันทร์ดวงนี้หรือไม่ และอุปกรณ์อีกหลายชิ้นเพื่อเก็บค่าทางวิทยาศาสตร์ในส่วนอื่นๆ

หากไม่มีข้อขัดข้องใดๆ ยานจะออกจากโลกในเดือนตุลาคมปี 2025 หรืออาจเลื่อนไปได้อีกปีถึงปี 2026 แต่จะไม่เลื่อนไปกว่านี้เพราะยานต้องเดินทางโดยอาศัยแรงเหวี่ยงของดาวพฤหัสก่อนมุ่งสู่ดาวเนปจูน ช่วงเวลาที่ดาวพฤหัสจะทำมุมเหมาะสมกับการเดินทางจะเกิดขึ้นในรอบ 13 ปี นั่นหมายถึงหากมีการเลื่อนส่งยานจนพ้นมุมที่เหมาะสมก็คงต้องรอการโคจรมาเข้ามุมอีกครั้งนานมาจนถึงปี 2038 ซึ่งนานมากจนอาจต้องพับโครงการไป

K.L. Mitchell et al. 2019. Implementation of Trident: A Discovery-Class Mission to Triton. 50th Lunar and Planetary Science Conference, abstract # 3200