ไวรัส SARS-CoV-2 ต้นเหตุ​ของ​โรค​ COVID-19 ที่​แพร่ระบาด​ไปทั่วโลกเวลานี้ ได้เกิดการกลายพันธุ์ครั้งแรกที่กรดอะมิโน D614G ตามที่ตรวจพบเมื่อปลายปี 2562 จากนั้นก็เริ่มกลายพันธุ์ตลอดเวลา จนเวลานี้ เราพบ​สายพันธุ์​สำคัญๆที่แพร่กระจายอยู่ตาใประเทศต่างๆดังต่อไปนี้

1.สายพันธุ์อัลฟา หรือ​ B.1.1.7 หรือที่รู้จักกันว่า สายพันธุ์​อังกฤษ​

สายพันธุ์​นี้มีชื่อเป็นทางการว่า VUI 202012/01 ชื่ออื่นคือ 20I/501Y.V1

มีคุณสมบัติคือแพร่เชื้อได้ง่ายขึ้นมากกว่า 1.4 เท่า อาจถึง 1.8 เท่า [อ้างอิง] ส่งผลต่อผู้ป่วยรุนแรงขึ้น ,มากกว่า 32% แต่ไม่พบว่าส่งผลต่อวัคซีน

2.สายพันธุ์​เบตา หรือ B.1.351 หรือที่รู้จักกันว่า สายพันธุ์แอฟริกาใต้

สายพันธุ์​นี้มีชื่อเป็นทางการว่า 20H/501Y.V2 ชื่ออื่นคือ 501.V2

กลายพันธุ์​ 9 แห่งในโปรตีน​หนาม​ คือ D80A, D215G, LLA 241-243 deletion, A260X, K417N, E484K, N501Y, D614G, A701V

ดูส่วนของการกลายพันธุ์​ที่มีผลต่อ CD8 and CD4 T-cell epitopes

มีคุณสมบัติคือแพร่เชื้อได้ง่ายขึ้นมากกว่า 1.2 เท่า [อ้างอิง] ไม่พบว่าส่งผลต่อผู้ป่วยรุนแรงขึ้น แต่พบว่าส่งผลต่อประสิทธิภาพของวัคซีน

3.สายพันธุ์แกมมา หรือ P.1 หรือที่รู้จักกันว่า สายพันธุ์​บราซิล

สายพันธุ์​นี้มีชื่อเป็นทางการว่า VOC-202101/02 ชื่ออื่นคือ 20J/501Y.V3 หรือ B.1.1.28.1

มีคุณสมบัติคือแพร่เชื้อได้ง่ายขึ้นมากกว่า 2.5 เท่า [อ้างอิง] ส่งผลต่อผู้ป่วยรุนแรงขึ้นมากกว่า 45% และพบว่าส่งผลต่อประสิทธิภาพของวัคซีน

สามตัวบนนั้น กลายพันธุ์​โดยการเปลี่ยนกรดอะมิโน​ N501Y บน RBD จาก asparagine ไปเป็น tyrosine​ ทำให้จับกับตัวรับ ACE-2 ของเซลล์มนุษย์​ได้ดี เชื้อแพร่เร็วขึ้น และพบว่าติดคนอายุน้อยง่ายกว่า

4.สายพันธุ์ซีตา หรือ P.2

สายพันธุ์​นี้มีชื่อเป็นทางการว่า VUI-202101/01 หรือ​ B.1.1.28.2

ตัวนี้กลายพันธุ์เฉพาะกรดอะมิโน E484K และไม่มีการกลายพันธุ์ของ N501Y และ K417T

4. สายพันธุ์เอปไซลอน หรือ ​B.1.429 หรือที่รู้จักกันว่า สายพันธุ์แคลิฟอร์เนีย

หรือที่รู้จักกันว่า สายพันธุ์ 20C/S:452R

ตัวนี้กลายพันธุ์ในกรดอะมิโน L452R ก่อความรุนแรงต่อชีวิตสูง [อ้างอิง]

5.สายพันธุ์ไอโอตา หรือ B.1.526 หรือที่รู้จักกันว่า สายพันธุ์นิวยอร์ค

กลายพันธุ์ที่กรดอะมิโน E484K

พบครั้งแรกเดือนพฤศจิกายน 2563 ในนิวยอร์ค

6.สายพันธุ์เดลตา หรือ B.1.617 หรือที่รู้จักกันว่า สายพันธุ์อินเดีย

สายพันธุ์​นี้มีชื่อเป็นทางการว่า VUI-21APR-01

พบครั้งแรกตุลาคม 2563 ในรัฐมหาราษฏระ

กลายพันธุ์​ 8 แห่งในโปรตีนหนาม คือ T95I, G142D, E154K, L452R, E484Q, D614G, P681R, Q1071H ไม่มีการกลายพันธุ์ของ N501Y​

ดูส่วนของการกลายพันธุ์​ที่มีผลต่อ CD8 and CD4 T-cell epitopes

หน่วยงาน ICMR ของอินเดียพบว่าวัคซีน BBV152 Covaxin สามารถยับยั้งไวรัสายพันธุ์นี้