ในแสงสลัวยามค่ำคืน โลกใบนี้จะปรากฏแก่สายตาเราเป็นสีเทา นั่นเป็นเพราะระบบการมองเห็นของมนุษย์ก็เหมือนกับสัตว์มีกระดูกสันหลังส่วนใหญ่ ที่ภายในดวงตาจะคงมีเพียงเซลล์รับแสงรูปแท่ง (Rod cell) ที่ยังคงทำงานได้ในที่ๆมีแสงเพียงไม่กี่โฟตอน และเจ้าเซลรับแสงรูปแท่งนี้เป็นเซลที่ไม่รับรู้สีสัน ดังนั้น มนุษย์และสัตว์มีกระดูกสันหลังส่วนใหญ่จึงไม่อาจมองเห็นสีของสิ่งรอบกายได้หากแสงไม่สว่างพอ จนกว่าเมื่อใดที่ความสว่างมาถึง เซลรับแสงรูปกรวย (Cone cell) เริ่มทำงาน โลกแห่งสีสันจึงจะกลับมาหาเราอีกครั้ง

ล่าสุด ทีมงานนักสัตววิทยาจากมหาวิทยาลัยควีนสแลนด์ ในบริสเบรนด์ ประเทศออสเตรเลีย นำโดยดอกเตอร์ Fabio Cortesi พบปลาทะเลที่อยู่ในระดับน้ำลึกกว่า 1.6 กิโลเมตร มีความสามารถในการใช้เซลรูปแท่งในดวงตาขนาดใหญ่เพื่อแยกแยะสีสันของสิ่งแวดล้อมในที่ๆเกือบมืดสนิท สร้างความแปลกใจให้ทีมงานเป็นอย่างมาก

สีสันต่างๆชองสิ่งที่เรามองเห็นเกิดจากการผสมของแสงสีหลักๆ 3 สีคือ แดง เขียว น้ำเงิน ซึ่งแต่ละสีจะมีความยาวคลื่นแตกต่างกัน แต่เซลรูปแท่งในดวงตาของมนุษย์และสัตว์มีกระดูกสันหลังส่วนใหญ่จะมีอยู่ชุดเดียว (ยีนเดียว) จึงรับความยาวคลื่นได้ค่าเดียว ด้วยเหตุนี้เซลนี้จึงไม่อาจมองเห็นสีสันได้ แต่เซลรูปแท่งในดวงตาของเจ้าปลาตาโต Silver spinyfin (ตามภาพประกอบบทความ) นี้มีจำนวนถึง 38 ชุด! มันจึงกลายเป็นปลาวิเศษที่มองเห็นค่าความแตกต่างของวคามยาวคลื่นแสงได้มากมาย ด้วยเหตุนี้มันจึงมองเห็นแสงได้หลากหลายสีแม้อยู่ในน้ำที่เกือบมืดสนิท

คิดไปก็น่าอิจฉานะ

ผลการศึกษานี้ตีพิมพ์เผลแพร่ลงในวารสาร Journal Science.

เรียบเรียงโดย @MrVop