หุ่นยนต์ 2 ขา ส่วนใหญ่ที่สร้างกันอยู่ในเวลานี้ มีปัญหาคล้ายกันคือการถ่ายน้ำหนักระหว่างเท้าทั้งสองข้างในจังหวะที่ร่างกายท่อนบนกำลังมีกิจกรรมที่ทำให้จุดศูนย์กลางมวลเคลื่อนออกนอกร่างกาย เช่น ใช้แขนผลักผนัง ทุบหรือสับอะไรซักอย่าง หรือบิดลูกบิดประตู ผลก็คือการล้มหงายหลังขาชี้ฟ้าหรือไม่ก็ล้มหัวทิ่มไปข้างหน้าในลักษณะที่แทบจะช่วยตัวเองไม่ได้

หุ่นยนค์ในโครงการกู้ภัยในสถานการณ์ภัยพิบัติที่ลงทุนโดย DARPA หรือ US Defense Advanced Research Projects Agency  ของรัฐบาลสหรัฐฯ ส่วนใหญ่ก็ประสบปัญหาในการทรงตัวลักษณะนี้ ทีมสร้างบางทีมก็แก้ปัญหานี้ไม่ได้ บางทีมก็เลือกใช้วิธีแต่ต่างออกไปเช่นหุ่นยนต์ POMONA ของประเทศเกาหลี ใช้วิธีคุกเข่าลงขณะบิดลูกบิดประตู เป็นต้น

ทีมวิจัยจาก MIT แก้ปัญหานี้โดยให้หุ่นยนต์  HERMES ส่ง “ความรู้สึก” กลับมาที่ผู้บังคับ โดยให้ผู้บังคับจะสวมใส่อุปกรณ์ที่ใช้รับรู้ความรู้สึกไว้รอบเอว และเมื่อ HERMES กำลังจะเสียการทรงตัว เจ้าหน้าที่ผู้บังคับก็จะรับรู้จากแรงกดที่เอวและสามารรถตอบสนองโดยการสั่งการให้ขาของหุ่นยนต์ปรับตำแหน่งการยืนทันที

ด้วยวิธีนี้ หุ่นยนต์ HERMES จึงสามารถทำกิจกรรมกู้ภัยได้อย่างคล่องตัวไม่กลัวล้ม เช่น ออกแรงต่อยผนังจนทะลุโดยไม่ล้มคะมำไปตามแรงหมัด รวมทั้งกิจกรรมอื่นๆด้วยแขนและมืออันทรงพลังของมัน ดูคลิป  ซึ่งในสถาณการณ์ภัยพิบัติจริงผู้บังคับจะส่วมแว่่นที่มองผ่านกล้องที่ติดไปกับตัว HERMES เพื่อให้หุ่นยนต์เดินฝ่าอันตรายเข้าไปกู้ภัยจากระยะไกล

หุ่น RAMOS ของญี่ปุ่นก็ใช้วิธีคล้ายกันนี้ นับเป็นอีกก้าวสำคัญของการพัฒนาด้านหุ่นยนต์ที่เดินสองขา ซึ่งหากระบบ AI ของหุนสามารถจดจำการถ่ายน้ำหนักตัวได้ละเอียดอ่อนครบถ้วน ในอนาคตอันใกล้นี้อาจมีหุ่นยนต์ที่ลุยฝ่าฝุ่นควันเข้ามาอุ้มคุณออกจากซากตึกที่ถล่มเพราะแผ่นดินไหวก็เป็นได้

เครดิตภาพ Melanie Gonick, MIT
เรียบเรียงโดย @MrVop