พบหนูน้ำ “ราคาลี” (Racali) สัตว์ประจำถื่นออสเตรเลีย สามารถ “ผ่าตัด” เอาตับและหัวใจของคางคกพิษ “Cane toad” ออกมากินเป็นอาหารได้แบบที่สัตว์นักล่าชนิดอื่นไม่อาจทำได้ กลายเป้นพระเอกที่ช่วยลดการระบาดของประชากรคางคกเอเลี่ยนอย่างได้ผล

คางคกพิษ “Cane toad” เป็นสัตว์ต่างถิ่นที่ถูกนำเข้าไปยังออสเตรเลียครั้งแรกในปี 1935 เพื่อให้ช่วยกำจัดตัวด้วงที่กัดกินอ้อยในไร่แถบชายฝั่งตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศ มันปรับตัวเข้ากับสิ่งแวดล้อมใหม่ได้ง่าย อีกทั้งยังแพร่พันธุ์ได้คราวละมาก ๆ จึงขยายจำนวนจาก 101 ตัวเมื่อ 84 ปีที่แล้ว เป็น 1,500,000 ตัวในเวลานี้

แทบไม่มีสัตว์นักล่าประจำถื่นใดที่สามารถควบคุมปรชากรคางคกพิษชนิดนี้ได้ สัตว์เกือบทุกชิดที่กินคางคกนี้เข้าไปล้วนแล้วแต่ต้องตายเพราะพิษอันร้ายแรง แม้แต่จระเข้ งู หรือตัวเงินตัวทองก็ไม่รอด สุดท้ายสัตว์เลื้อยคลานหลายชนิดได้สูญพันธุ์ไปจากบางพื้นที่ เพราะตายจากการกินคางคกพิษชนิดนี้

เพื่อหลีกเลี่ยงการสญพันธุ์ เหล่านักวิทยาศาสตร์จึงพยายามฝึกให้สัตว์นักล่าต่าง ๆให้หลีกเลี่ยงการกินคางคก “Cane toad” ด้วยการฝึกให้พวกมันลองกินคางคกขนาดเล็กพิษน้อยๆก่อน ซึ่งจะทำให้พวกมันเข็ด และเรียนรู้ที่จะไม่แตะต้องคางคก “Cane toad” นี้อีก

แต่ก็ยังหาทางควบคุมประชากรคางคกไม่ได้ จนสุดท้ายก็มีแสงสว่างเกิดขึ้น

แม้แต่งูก็ต้องตายเมื่อกินคางคกพิษ Cane toad เข้าไป
เครดิตภาพ เฟสบุ๊ค Pamela Gray

ล่าสุดทีมนักวิจัยจากมหาวิทยาลัยเมลเบิร์น ต่างรู้สึกแปลกใจและทึ่งเมื่อพบว่าหนูน้ำ “ราคาลี” ซึ่งเป็นสัตว์ประจำถื่นออสเตรเลีย สามารถแก้ปัญหาที่นักวิทยาศาสตร์พยายามทำมานาน นั่นคือการลดประชากรคางคกพิษ “Cane toad” ที่สร้างความหายนะให้แก่ระบบนิเวศของออสเตรเลียมายาวนาน หนูน้ำสามารถเลือกกินหัวใจและตับของคางคก ซึ่งเป็นอวัยวะเพียง 2 อย่างที่ไม่มีพิษ ด้วยการกัดกินคล้ายการ “ชำแหละ” ที่มีความ “แม่นยำราวกับการผ่าตัด” ของศัลยแพทย์

บางทีก็แถมด้วยการกินขาข้างหนึ่งของคางคก “Cane toad” โดยไม่ลืมที่จะ “ถลกหนัง” ที่เป็นพิษออกไปก่อน

ดร.มาริสซา แพร์รอต หนึ่งในทีมผู้วิจัยเรื่องนี้เล่าว่า เมื่อปี 2014 พวกเขาได้พบซากคางคกอ้อยจำนวนมากที่เห็นได้ชัดเจนว่าไม่ได้ตายตามธรรมชาติ แต่ถูกฆ่าด้วยวิธีแปลก

“ทุกเช้าเราจะพบซากคางคกใหม่ 5 ตัวที่มีร่องรอยถูกผ่าแบบเดียวกันบริเวณท้อง โดยหัวใจและตับของมันหายไป”

สิ่งที่พบทำให้ทีมวิจัยต้องสวมบทนักสืบโดยการติดตั้งกล้องที่บังคับจากระยะไกล รวมทั้งวิเคราะห์รอยกัดที่ปรากฏบนซากคางคก จึงทำให้พวกเขาทราบว่านี่เป็นฝีมือของหนูน้ำ “ราคาลี”

นอกจากนี้ยังพบว่า ราคาลี ชอบกินคางคกขนาดใหญ่ตั้งแต่ 10 ซม.ขึ้นไป ถ้าตัวใหญ่มากจะกินเฉพาะหัวใจและตับโดยไม่ต้องกินขา

จนบัดนี้ทีมนักวิจัยยังไม่ทราบสาเหตุที่แน่ชัดว่าหนูน้ำ “ราคาลี” ไปเอาวิธีชำแหละคางคกพิษมาจากไหน แต่ก็ถือเป็นผลดีในการลดประชากรเอเลี่ยนนี้

เครดิตภาพประกอบบทความจาก https://www.theguardian.com/

เรียบเรียงโดย @MrVop