ปฏิทินเป็นสิ่งสมมุติ แต่โลกหมุนน่ะของจริง

February-29th-Calendar
1 ปีในปฏิทิน มี 365 วัน แต่ โลกไม่ได้หมุนรอบตัวเอง 365 รอบต่อปีพอดีๆ

โลกหมุน ครบรอบดวงอาทิตย์หนึ่งรอบแล้วกลับมา ณ จุดเดิม ใช้เวลา 365.242199074 วัน (นิยมปัดเศษเป็น 365.2422 วัน) หรือ 365 วัน 5 ชั่วโมง 48 นาที 46 วินาที พอผ่านไป 4 ปีจะมีเศษประมาณ 0.968796296 วัน หรือเกือบ 1 วัน  ดังนั้น ดังนั้นพอครบ 4 ปี จึงเอาวันที่เพิ่มมา 1 วัน ไปยัดไว้ปลายกุมภาพันธ์ นั่นคือ 29 กุมภาพันธ์ และเราเรียกปีที่มีวัน 366 วันว่า ปีอธิกสุรทิน

แต่จริงๆก็ไม่ลงตัวอยู่ดี ยังมีเศษทศนิยมเล็กๆ 26 วินาที พอผ่านไปนานๆก็ต้องปรับอีกครั้ง

โดยเบื้องต้นก็ตั้งสูตรไว้ก่อนว่า เลขปี ค.ศ.ใด ที่หาร 4 ลงตัว ให้เป็นปีอธิกสุรทิน มี 366 วัน แต่มีเงื่อนไขว่าหากปีที่หาร 4 ลงตัวนั้นเป็นปีที่หาร 100 ลงตัวด้วย ให้ปีนั้นเป็นปีธรรมดา มี 365 วัน

ทั้งนี้ยกเว้นปีที่หาร 400 ลงตัวปีอธิกสุรทิน มี 366 วัน อีกครั้ง

พูดง่ายๆ ปี ปีอธิกสุรทิน คือ

  1. เลขปี ค.ศ. หาร 400 ลงตัว
  2. เลขปี ค.ศ. ที่หาร 4 ลงตัวอย่างเดียว ก็เป็นปี อธิกสุรทิน แต่หากหาร 4ลงตัวด้วย หาร 100 ลงตัวด้วย เราไม่นับ

ตามหลักนี้ ปี 1700 1800 1900 2100 2200 ไม่เป็นปีอธิกสุรทิน แต่ปี 2000 เป็น

ทำไมถึงสนใจ 400 ปี นั่นเพราะเมื่อครบรอบ 400 ปี จะมีจำนวนวันทั้งสิ้น 146,097 วัน ตัวเลข 146097 หารด้วย 7 ลงตัว ดังนั้นปฏิทินจึงลงตัวที่ 400 ปี พอดี เศษที่ยังมีต้องไปปรับอีกครั้งในทุกช่วงเวลาประมาณ 2500 ปี นั่นหมายถึง ก่อนรอบ 2500 ปี จะต้องมีการปรับวันที่กันอีกหนึ่งครั้ง