มนุษย์​อวกาศทั้ง 18 นาย​ในภารกิจทั้ง 6 ครั้งของโครงการอะพอลโล อันได้แก่ อะพอลโล 11 12 14 15 16 และสุดท้ายคืออะพอลโล​ 17 เคยนำตัวอย่างดินและหินจากผิวดวงจันทร์​กลับมาถึง 2,197 ตัวอย่าง​ แต่วันเวลาก็ล่วงเลยไปหลายสิบปี จนกระทั่งบัดนี้ NASA​ เพิ่งจะเริ่มลงมือเปิดภาชนะเก็บตัวอย่างเหล่านั้นออกมาทำการศึกษา

ลอรี เกลซ ผู้อำนวยการแผนกวิทยาศาสตร์ดาวเคราะห์ขององค์การนาซา อธิบายเหตุผล​ในเรื่องนี้ว่า ” สาเหตุที่ทางนาซ่าต้องรอคอยหรือ 50 ปีก็เพราะต้องคอยการพัฒนาเทคโนโลยีวิเคราะห์สารจนมีความก้าวหน้า​เพียงพอ​ในการตรวจสอบตัวอย่างที่ละเอียดอ่อนเหล่านี้”

ภาชนะที่มีการเปิดออกเพื่อตรวจวิเคราะห์​ในครั้งนี้ คือหลอดทดลองหมายเลข 73001 ที่นักบินอวกาศ ยูจีน เซอร์นัน และแฮริสัน ชมิตต์ ในภารกิจอะพอลโล​ 17 เป็นผู้ลงมือเก็บตัวอย่างหินและก๊าซนี้ไว้ตั้งแต่เดือนธันวาคม 2515

หลอดเก็บตัวอย่าง​ดังกล่าวมีขนาดความยาว 37 เซนติเมตร กว้าง 4 เซนติเมตร ถูกตอกลงไปในผิวดวงจันทร์เพื่อเก็บตัวอย่างดินและหินขึ้นมา ซึ่งเป็นไปได้ว่าน่าจะมีก๊าซบางชนิด รวมทั้งสสารที่ระเหยเปลี่ยนแปลงง่ายอย่างเช่นน้ำหรืออาจจะมีคาร์บอนไดออกไซด์ ปะปนมาในนั้นด้วย

หลอดเก็บตัวอย่างที่ถูกปิดผนึกอย่างแน่นหนามายาวนานถึง 50 ปี เริ่มถูกแกะปลอกชั้นนอกออกเมื่อช่วงต้นเดือนกุมภาพันธ์​ที่ผ่านมา จากนั้นเมื่อถึงปลายเดือนกุมภาพันธ์ทีมนักวิทยาศาสตร์ก็เริ่มเจาะเข้าไปในหลอดชั้นในอย่างระมัดระวัง เพื่อป้องกันไม่ให้ก๊าซที่เก็บมาจากดวงจันทร์รั่วไหล ขั้นตอนนี้จะกินเวลานานหลายสัปดาห์กว่าจะเสร็จสิ้น และหากไม่มีอะไรผิดพลาด คาดว่าช่วงปลายเดือนมีนาคมถึงต้นเดือนเมษา​ยน การเปิดตัวอย่างก็จะเสร็จ​สิ้น พร้อมสำหรับการแบ่งให้กับนักวิทยาศาสตร์ทีมต่าง ๆ แยกกันนำไปศึกษาวิเคราะห์

ดร. จูเลียน กรอสส์ ภัณฑารักษ์ของภารกิจอะพอลโล่บอกว่า “ตัวอย่างหินในหลอดหมายเลข 73001 เก็บมาจากพื้นด้านล่างของหุบเขา Taurus-Littrow ซึ่งเป็นบริเวณที่มีร่องรอยของดินถล่ม แต่ปัจจุบันนี้บนดวงจันทร์ไม่มีลมและฝนที่จะทำให้เกิดดินถล่มตามธรรมชาติได้ จึงน่าสงสัยว่าปรากฎการณ์ดังกล่าวเกิดขึ้นได้อย่างไร เราหวังว่าตัวอย่างหินที่เก็บมานี้จะให้คำตอบได้”

ส่วนหลอดตัวอย่างอื่นๆที่เหลือจากนี้ ทาง NASA​ วางแผนเอาไว้ว่า จะรอเปิดพร้อมกับตัวอย่างที่นำกลับมาจากโครงการอาร์ทีมิส ซึ่งก็คือโครงการนำมนุษย์กลับสู่ดวงจันทร์ในปี 2568