2M1310-1714 คือชื่อของเควซาร์​ที่สว่างสดใสแต่อยู่ห่างไกลจากเราออกไปถึงหนึ่งหมื่นเจ็ดพันล้านปีแสง เควซาร์​นี้ถูกกาแล็กซี​ 2 แห่งบังไว้พอดี โชคดี​ที่มีปรากฏการณ์​ที่เรียกว่า “เลนส์​ความโน้มถ่วง” ทำให้แสงจากเควซาร์​ที่ถูกบังเกิดการเลี้ยวเบนมาให้เราเห็น แสงนั้นแยกเควซาร์​ออกเป็น 4 ดวง เชื่อมด้วยวงแหวนอันสวยงาม ในชื่อ “วงแหวน​ไอสไตน์”

ปรากฏการณ์​นี้ อัลเบิร์ต​ ไอน์สไตน์ เคยทำนายไว้ว่าจะเกิดขึ้นกับดาวฤกษ์ต่างๆ แต่เราจะไม่ได้เห็นแม้ใช้กล้องดูดาว ตามบทความที่​อธิบายในวารสารไซน์เมื่อปี 1936 เนื่องจากในช่วงเวลานั้น ไอสไตน์​ไม่เคยคิดว่าจะมีการสร้างกล้องโทรทรรศน์​อวกาศ​แบบกล้องฮับเบิล​ขึ้นมา จนทำให้เราได้เห็นปรากฏการณ์​ที่น่าอัศจรรย์​นี้

ตรงกลางวงแหวนคือกาแล็กซี​ 2 แห่งที่อยู่ห่างโลกเราออกไปสามพันแปดร้อยปีแสง กาแล็กซีทั้ง 2 ​นี้เองที่เป็นตัวกำเนิดแรงโน้มถ่วงที่ทำหน้าที่เป็นเลนส์​เลี้นวเบนแสงจากเควซาร์​ที่โดนบังอยู่ข้างหลังจนกลายเป็นวงแหวน​ไอสไตน์​พร้อมจุดสว่างทั้ง 4 ที่ความจริงคือภาพเหมือนของเควซาร์​ดวงเดียวกัน

ที่มา http://www.sci-news.com/astronomy/quintuply-imaged-quasar-09938.html