ทีม​นักวิทยาศาสตร์​นำโดย Jekan Thanga หัวหน้าห้องปฏิบัติการ ​Space and Terrestrial Robotic Exploration (SpaceTREx) Laboratory มหาวิทยาลัย​อริโซนา เสนอแนวคิดว่าเราควรนำสเปิร์ม ไข่ เมล็ด ของทุกชีวิตทั้งคน สัตว์​ พืชเท่าที่เป็นไปได้ในเวลานี้ซึ่งนับจำนวนได้ถึง 6. 7 ล้านสา​ยพันธุ์ สายพันธุ์​ละ 50-500 ตัวอย่าง​ ออกจาก​โลก​ของเรา ใส่ภาชนะทำความเย็นพิเศษเพื่อนำ​ไปเก็บรักษาไว้ในอุโมงค์ลาวาโบราณใต้ผิวดวงจันทร์ เผื่อไว้ว่าหากเกิดเหตุร้ายใดๆขึ้นมา เผ่าพันธุ์​ต่างๆก็จะยังมีโอกาสดำรงอยู่ต่อไป

ทีมงานประมาณเอาไว้ว่า อุโมงค์​ลาวาใต้ดินที่มีอายุกว่า 3,000 ล้านปีจำนวนนับร้อยแห่งบนดวงจันทร์น่าจะมีเนื้อที่มากพอที่จะบรรจุภาชนะบรรจุยีนของสิ่งมีชีวิตที่เรียกว่า “lunar ark” หรือ “หีบแห่งดวงจันทร์” นี้ได้ แม้คำนวนแล้วว่าต้องใส่จรวดส่งไปมากมายถึง 250 เที่ยวก็ตาม

ทีมงานเชื่อว่าความพยายามนี้สามารถปกป้องสายพันธุ์สัตว์ป่าและพืชต่างๆบนโลกของเราจากการ​สูญพันธุ์​ที่มี​สาเหตุ​มาจากทั้งภัยธรรมชาติเช่น การระเบิดของภูเขาไฟขนาดยักษ์ รังสีคอสนมิค การเปลี่ยนแปลง​ส่วนผสมของอากาศ ไปจนถึงภัยจากฝีมือมนุษย์เช่น ภาวะโลกร้อน สงครามนิวเคลียร์ ฯลฯ

ภาพโครงสร้้าง “หีบแห่​งดวงจันทร์” ใน​อุโมงค์​ลาวาใต้ผิวด​วงจันทร์

“หีบแห่​งดวงจันทร์” ใน​อุโมงค์​ลาวาใต้ผิวด​วงจันทร์จะมีลักษณะเป็นระบบควบคุมอุณหภูมิที่ได้รับพลังงานไฟฟ้า​มาจากเซลล์สุริยะด้านบน การที่อยู่ลึกลงไปใต้ผิวดวงจันทร์ทำให้ปลอดภัยจากแสงอาทิตย์ที่ร้อนแรงนับร้อยองศา รังสีต่างๆจากอวกาศไปจนถึงลมสุริยะและดาวตกต่างๅยกเว้นจะถูกพุ่งชนด้วยหินอวกาศที่มีขนาดใหญ่จริงๆ

อย่างไรก็ตาม โครงการนี้ก็ไม่ใช่จะเกิดได้ง่่ายๆ เนื่องจากยังมีรายละเอียดต่างๆอีกมามายที่ต้องพิจารณาทั้งเรื่องเทคโนโลยี ไปจนถึงเรื่องงบประมาณ เรื่องการเมืองหรือเรื่องดรามาต่างๆ ซึ่งทางทีมงานคาดการณ์ไว้ว่าต้องใช้เวลาอย่างน้อย 15 ปี (ในกรณีเร่งด่วน)​ ไปจนถึง 30 ปีกว่าที่โครงการนี้จะเป็นจริงได้

ที่มา https://www.livescience.com/proposed-lunar-ark-for-biodiversity.html