อาณานิคม​อวกาศ​รูปทรงกระบอกขนาดยักษ์​ที่หมุนรอบตัวเองเพื่อใช้แรงหนีศูนย์​แทนแรงโน้มถ่วง​สำหรับชาวเมืองที่อาศัย​อยู่ใน​นั้นตามที่เราเห็นในภาพยนตร์​แนววิทยาศาสตร์​หลายต่อหลายเรื่อง อาจสร้างขึ้นได้จริงใกล้​ดาวเคราะห์​แคระซีรีส

แนวคิดที่จะสร้างโลกใบที่ 2 หลายต่อหลายโครงการมักมองไปที่ดาวอังคารเป็นหลัก ด้วยความที่มีสภาพคล้ายคลึง​กับโลกยิ่งกว่าดาวเคราะห์​ดวงใดในระบบสุริยะ​ ผู้ก่อตั้งบริษัท​กิจการอวกาศ​ SpaceX อย่างอีลอน มั​สก์​ ก็ปักหมุดหมายที่จะนำมนุษย์​เดินทางไปสร้างอาณานิคม​ที่นั่นมาหลายปี แต่ก็มีนักวิทยาศาสตร์​บางท่านคิดต่างออกไป

ล่าสุมีงานวิจัยของดอกเตอร์​ เปกกา ยานฮูเนน Pekka Janhunen นักดาราศาสตร์ฟิสิกส์ชาวฟินแลนด์​จากสถาบันอุตุนิยมวิทยาฟินนิช Finnish Meteorological หรือ FMI ในเฮลซิงกิ ที่ได้เสนอแนวคิด​ในการสร้างอาณานิคม​อวกาศ​ทรงกระบอกไปโคจรรอบดาวเคราะห์​แคระซีรีส (Ceres) เหมือนเป็นดาวเทียม​ขนาดยักษ์​หรือ megasatellite แทนที่จะไปสร้างไว้บนผิวดาวเคราะห์​อย่างดาวอังคาร

เหตุผล​ที่ดอกเตอร์​เปกกา เลือกดาวเคราะห์​แคระซีรีส ก็เพราะความอุดมสมบูรณ์​ของไนโตรเจนที่สามารถ​นำมาสร้างเป็นบรรยากาศ​ให้มนุษย์​ได้ใช้หายใจในความดันเท่ากับบนโลก (ชั้นบรรยากาศของโลกมีไนโตรเจนประมาณ 79%) เพียงแต่เติมอ๊อกซิ​เจนเข้าไป ต่างจากบนดาวอังคาร​ที่ขาดทั้งไนโตรเจนและอ๊อกซิเจน และหากถามว่าเราจะหาอ๊อกซิ​เจนจากไหน มหาสมุทร​น้ำเค็มใต้ผิวดาวเคราะห์​แคระซีรีสก็คือคำตอบ เราสามารถแยกน้ำเป็นอ๊อกซิ​เจนสำหรับหายใจและยังได้ไฮโดรเจนเป็นเชื้อเพลิง​ด้วย

ข้อดีที่เหนือกว่า​ดาวอังคารข้อจ่อไป​คือแรงโน้มถ่วง​เทียมของอาณานิคม​อวกาศ​จะถูกตั้งค่าให้เท่ากับโลกพอดี กล้ามเนื้อของมนุษย​์ก็จะมีความคุ้นเคย ไม่เหมือนแรงโน้มถ่วง​บนดาวอังคาร​ที่มีค่าเพียง 1 ใน 3 ของโลก ที่ทำให้กล้ามเนื้อมนษ์ลีบเล็กลงได้เมื่ออยู่อาศัย​ไปหลายๆปี

อาณานิคม​อวกาศ​ทรงกระบอกยักษ์​ซึ่งใช้เป็นที่อยู่แต่ละแห่ง จะมีขนาดเส้น​ผ่า​ศูนย์กลาง​ 1 กิโลเมตร​ ยาว 10 กิโลเมตร สามารถรองรับผู้อยู่อาศัย​ได้สูงสุดถึง 57,000 คน อาณานิคม​อวกาศ​ทรงกระบอกเหล่านี้จะสามารถเชื่อมต่อกันจนกลายเป็นนครอวกาศขนาดมหึมา​บนโครงสร้างรูปจานแบน ประกบด้วยกระจกสะท้อนแสงอาทิตย์บานใหญ่ทำมุม 45° ที่ด้านบนและด้านล่าง เพื่อให้มีความร้อนและแสงสว่างเพียงพอต่อการผลิตพลัวานไฟฟ้า เพาะปลูกต้นไม้ และทำเกษตรกรรมบนพื้นดินหนา 1.5 เมตร ซึ่งก็ได้มาจากแร่ธาตุ​ในดาวเคราะห์​แคระซีรีสนั่นเอง

ดอกเตอร์​เปกกามองว่าหากเริ่มอย่างไม่รอช้า โครงการอาจเป็นรูปเป็นร่าง​ในไม่เกิน 22 ปีจากนี้ และวันหนึ่งเราอาจมีเด็กที่เกิดและเติบโต​ในอาณานิคม​อวกาศ​แบบชาวสเปซนอยด์ในการ์ตูนญี่ปุ่น​ยุคทศวรรษ​ที่ 80 อย่างเรื่องกันดั้มก็เป็นได้

งานวิจัย​ชิ้น​นี้​ตีพิมพ์​เผยแพร่​ลง​ใน​วารสาร​ arXiv