ในปี 2013 ระหว่างทางที่โปรแกรมเมอร์ชื่อ Patrick McConlogue เดินไปทำงานทุกวัน ก็เจอเข้ากับคนจรจัดที่ชื่อ Leo ทุกวัน เลยเกิดความคิดอยากจะสอน Leo เขียนโปรแกรมขึ้นมา เลยจ้าง Leo 100 เหรียญ ให้มาเรียนเขียนโปรแกรมโดย Patrick เป็นคนสอนให้ทุกวัน

 

และในสิ้นปี 2013 ทั้งสองก็ทำแอพออกมาสำเร็จ แอพชื่อ Trees for Cars เป็นแอพสำหรับให้คนแชร์รถยนต์เพื่อเดินทางร่วมกัน แอพประสบความสำเร็จอย่างงดงาม ทำเงินได้ราวๆ 10,000-15,000 เหรียญ เงินถูกโอนเข้าบัญชีของ Patrick เนื่องจาก Leo ไม่มีบัญชีธนาคาร

ในช่วงนั้นคนทั้งสองโด่งดังมาก ได้รับเชิญไปออกรายการทีวี เรียกว่าเป็น ความฝันของคนอเมริกันหลายคนเลยทีเดียว

Patrick ก็พยายามให้ Leo ไปเปิดบัญชี ถ้าไม่เปิดก็บอกมาว่าจะให้ไปบริจาคให้ใครที่ไหน หรือจะเอาไปทำอะไรก็ว่ามา แต่อีตา Leo ก็ไม่ยอมทำอะไร ยังคงดำเนินชีวิตเป็นคนจรจัดอยู่เหมือนเดิม เพียงแค่เช่าที่เก็บของเล็กๆ และดำรงชีวิตเหมือนเดิม

หนึ่งปีหลังจากออกแอพ ผู้สื่อข่าวไปตามสัมภาษณ์คนทั้งสอง ก็พบว่า เหตุการณ์ยังคงเดิม Leo ยังดำรงชีวิตเป็นคนจรจัด แอพที่ทำก็ถูกเอาออกจาก AppStore ด้วยเหตุผลง่ายๆว่า ไม่อยากจ่ายค่า server แล้วก็ไปรับจ้างทำงานเป็นช่างเชื่อมชั่วครั้งชั่วคราว ใช้ชีวิตอยู่ข้างถนนเหมือนเดิมไม่เปลี่ยนแปลง

Leo ยังคงมีคอมพิวเตอร์ ยังมีความคิดที่จะเขียนโปรแกรมอีก แต่บอกนักข่าวว่า “ยังไม่ถึงเวลาที่เหมาะ…” โดยให้เหตุผลกับนักข่าวว่า “… ชีวิตมันยังไม่ว่าง… ต้องทำโน่น ทำนี่อยู่…” แถมยังบอกด้วยว่า มีความคิดทำแอพที่น่าจะทำเงินมากด้วย…

แน่นอนว่าทั้งนักข่าวและพวกเราที่ไม่ได้สัมผัสชีวิตของเค้า คงไม่มีวันเข้าใจจริงๆว่าทำไม…

ในวิดีโอที่เล่าเรื่องนี้ McConlogue กล่าวอย่างน่าสนใจว่า “คำว่า จรจัด ไม่ใช่สถานะของคน … มันไม่ใช่คำที่ควรจะใช้อธิบายชีวิตของใครซักคน…. มันเป็นวิถีของคนจำนวนมากที่ต่างมีสถานะการณ์ที่แตกต่างกัน…”

ชีวิตของแต่ละคน มีเหตุผลของตัวเอง… ความสำเร็จของคนๆหนึ่ง อาจไม่นับเป็นความสำเร็จในสายตาของคนอีกหลายคน ทุกคนมีสิทธิเลือกทางเดินของชีวิตของตัวเอง และชีวิตก็ไม่ใช่สิ่งที่แน่นอนอะไร ถ้าไม่เคยเดินในเส้นทางของคนอื่น จงอย่าตัดสินหนทางหรือความสำเร็จของใคร

Leo ก็กล่าวว่า “คนเราบางครั้งมันก็ดัง… แล้วมันก็ดับ…”

ไปดูวิดีโอกัน…