แสงแดดใช้เวลา 8 นาทีเศษเดินทางผิวดวงอาทิตย์มาถึงโลก แต่ใช้เวลาหลายพันปีจากแกนกลางดวงอาทิตย์มาถึงผิว

แสงแดดก็คืออนุภาคโฟตอนที่เกิดจากปฏิกิริยานิวเคลียร์ฟิวชันที่แกนกลางดวงอาทิตย์ แต่โฟตอนแต่ละอนุภาคไม่ได้เกิดขึ้นแล้วปุ๊ปปั๊บจะเดินทางขึ้นมาถึงผิวดาวได้เลย มันใช้เวลานานจนไม่น่าเชื่อ

จริงอยู่ ที่เรารู้กัน แสงเดินทางเป็นเส้นตรงด้วยความเร็วสูงที่สุดในจักรวาล นั่นคือ 299,792 กิโลเมตรต่อวินาทีในสูญญากาศ โฟตอนหรืออนุภาคแสงแต่ละตัวจะเดินทางเป็นเส้นตรงไปเรื่อยๆจนกว่าจะปะทะกับอนุภาคมีประจุใดๆจึงจะเปลี่ยนทิศทาง

แต่เนื้อในของดวงอาทิตย์ไม่ใช่สูญญากาศ มันเต็มไปด้วยพลาสมาที่มีความหนาแน่นสูงมากจากแรงโน้มถ่วงอันมหาศาลของดวงอาทิตย์เอง  ทำให้โฟตอนแต่ละตัวที่เริ่มกำเนิดจากแกนกลางดวงอาทิตย์ไม่อาจเดินทางด้วยความเร็วแสงเหมือนเดินทางในที่ว่างได้ และพลาสมาคืออนุภาคที่มีประจุซึ่งจะหักเหทิศทางของโฟตอน ทำให้เส้นทางเดินของมันหักเหวกวนไปมา ยิ่งพลาสมาหนาแน่นมาก โฟตอนก็จะหักเหกลับไปกลับมาแทบไม่รู้จบสิ้น นั่นคือนอกจากเดินทางช้ามากแล้วยังหลงทางอีก ดังนั้นกว่าที่โฟตอนแต่ละอนุภาคจะออดมาถึงผิวดวงอาทิตย์เพื่อใช้เวลา 8 นาทีเศษเดินทางมาหาเราที่โลกนั้น มันต้องเสียเวลานับพันนับหมืนปีวนไปวนมาอยู่ในดวงอาทิตย์

 

อ้างอิง http://sunearthday.nasa.gov/2007/locations/ttt_sunlight.php
http://image.gsfc.nasa.gov/poetry/ask/a11354.html
เรียบเรียงโดย @MrVop