จากการศึกษาตัวอย่างของชั้นหินที่มาจากยุคดึกดำบรรพ์ ทำให้นักวิทยาศาสตร์พบข้อมูลใหม่ว่า แท้จริงแล้วแกนชั้นในของโลกของเรานั้น เกิดขึ้นมาก่อนที่เราเคยได้คำนวนไว้ถึงราว 1,500 ล้านปี

โลกของเรานั้นมีแกนกลางที่แบ่งออกเป็นสองส่วน คือแกนโลกชั้นนอกที่เป็นโลหะหลอมเหลวอุณหภูมิสูง และแกนโลกชั้นในที่เป็นโลหะแข็ง แกนชั้นในนี้อยู่ภายใต้อุณหภูมิสูงถึง 6,000 °C ซึ่งร้อนกว่าผิวดวงอาทติย์ แถมยังมีความดันที่สูงกว่าบรรยากาศราวถึง 3,000 เท่า แกนโลกทั้ง 2 ชั้นเคลื่อนที่สวนทางกันขณะที่โลกกำลังหมุนรอบตัวเอง การเคลื่อนที่หมุนไปของแกนโลกทั้ง 2 ชั้น เหนี่ยวนำให้เกิดสิ่งที่เรียกว่า “สนามแม่เหล็กโลก” ขึ้นมา ซึ่งสนามแม่เหล็กโลกอันนี้ เป็นสิ่งที่ช่วยให้เรารอดพ้นจากอนุภาคพลังงานสูงทั้งหลายที่มาจากอวกาศ ยกตัวอย่างเช่น ลมสุริยะจากดวงอาทิตย์ ทำให้โลกเรามีสภาพที่อำนวยชีวิตให้เราอยู่อาศัยได้ในทุกวันนี้

จากการวิจัย พบว่าดาวอังคารเองครั้งหนึ่งก็เคยมีสนามแม่อย่างโลกของเรา แต่สนามแม่เหล็กนั้นได้ถูกทำลายด้วยเหตุผลบางประการเมื่อ 4,000 ล้านปีที่แล้ว จนทุกวันนี้บนผิวดาวอังคารหมดสภาพที่จะอยู่อาศัยได้อย่างปลอดภัย ผลจากอนุภาคพลังงานสูงต่างๆจากอวกาศจะทำให้เราเสียชีวิต หรือเจ็บป่วยเป็นมะเร็งได้หากขาดเครื่องป้องกันตัวที่เหมาะสม

นักวิทยาศาสตร์ได้ศึกษาต่อไปว่าโลหะหลอมเหลวที่่แกนโลกได้แข็งตัวกลายเป็นแกนโลกชั้นในตั้งแต่เมื่อไหร่

จากการตรวจสอบตัวอย่างหินในยุคดึกดำบรรพ์ ทำให้นักวิทยาศาสตร์ทราบว่าสนามแม่เหล็กของโลกเรานั้นมีการเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วในช่วงเวลา 1,500 ล้านปีที่ผ่านมา  ซึ่งสอดคล้องกับช่วงเวลาที่พวกเขาเชื่อว่าแกนโลกชั้นในของเรานั้นเริ่มแข็งตัวลง โดยสนามแม่เหล็กดังกล่าวเกิดจากการที่แกนโลกชั้นในปลดปล่อยพลังงานมหาศาลออกมาขับเคลื่อนแกนโลกชั้นนอกที่เป็นโลหะเหลว จนเกิดการเหนี่ยวนำให้เกิดสนามแม่เหล็กขึ้น

ซึ่งการค้นพบครั้งนี้จะเปลี่ยนแปลงความเข้าใจเกี่ยวกับการกำเนิดของแกนโลกชั้นใน ใหม่ทั้งหมด โดยผลการวิจัยพบว่าแกนโลกชั้นในของเรานั้นแข็งตัวลงเร็วกว่าที่เราคาดการณ์เอาไว้ในตอนแรกถึง 1,500 ล้านปี และมีอัตราการการเปลี่ยนแปลงโดยประมาณคือ 1 มิลลิเมตรต่อปี ซึ่งส่งผลต่อการเพิ่มขึ้นของสนามแม่เหล็กโลกอย่างมาก

การวิจัยดังกล่าวพบว่าสนามแม่เหล็กของโลกเราคงอยู่ไปอีกราวๆ 1,000 ล้านปี

คาดว่าอีกไม่นานหลักฐานทางธรณีใหม่ๆจะช่วยให้เราเข้าใจเกี่ยวกับแกนโลกได้มากยิ่งขึ้น เพื่อให้เราสามารถวางแผนกับอนาคตของดาวเคราะห์ที่เราอยู่อาศัยกันนี้ได้ว่าจะต้องอพยพไปจากดาวเคราะห์นี้ในวันใดหรือหาหนทางทำให้สนามแม่เหล็กคงอยู่ต่อไปได้หรือไม่

เรียบเรียงโดย @MrVop