ดวงจันทร์ไททันของดาวเสาร์ เป็นหนึ่งในเป้าหมายหลักๆที่ NASA คาดว่าจะได้พบกับสิ่งมีชีวิตนอกพิภพ ด้วยองค์ประกอบสารพัดอย่างที่คล้ายคลึงโลกเรามากกว่าดวงจันทร์หรือดาวเคราะห์ดวงใดในระบบสุริยะ มีบรรยากาศ มีแม่น้ำ ทะเล ห้วยหนองคลองบึง ชายหาด ภูเขา เนินทราย ที่แตกต่างคือของเหลวที่ไหลอยู่บนไททันไม่ใช่น้ำ แต่เป็นสารประกอบไฮโดรคาร์บอน

หลายปีก่อนโดยโครงการความร่วมมือระหว่าง NASA องค์การอวกาศยุโรป ESA และองค์การอวกาศอิตาลี ASI เคยส่งยานแลนดิ้งชื่อฮอยเก้นส์ติตตามยานแคสสินีไปลงจอดบนไททัน  (ดูคลิปจำลองการร่อนลง) ซึ่งการลงจอดดังกล่าวนับเป็นการลงจอดที่ประสบความสำเร็จครั้งแรกในระบบสุริยะชั้นนอก แต่ฮอยเก้นส์ส่งข้อมูลกลับมาไม่มากพอก่อนหยุดทำงานไป

ดวงจันทร์ไททันมีบรรยากาศหนาแน่น ความกดอากาศที่พื้นผิวของไททันคือ 146.7 Kpa ซึ่งสูงกว่าโลก แต่กลับมีความโน้มถ่วงเพียง 14% ของโลก ประกอบกับวิทยาการด้านโดรนของโลกเราในสิบปีหลังนี้ก้าวหน้าไปมาก โครงการจะส่งโดรนหลายใบพัดชื่อ Dargonfly ไปสำรวจดาวบริวารขนาดใหญ่ที่สุดของดาวเสาร์อย่างไททันจึงมีความเป็นไปได้สูงมาก ซึ่งการใช้โดรนบินสำรวจดาวนี้จะได้เปรียบกว่าส่งยานโรเวอร์ติดล้อไปวิ่งบนพื้นในแง่ความทั่วถึงครอบคลุม ยานโดรนสามารถลงจอดสำรวจในจุดที่ต้องการจากนั้นก็ออกบินไปจุดอื่นโดยไม่ต้องกังวลเรื่อวความขรุขระหรือหุบเหวแอ่งของเหลวต่างๆบนไททันอีกต่อไป นักวิทยาศาสตร์คาดการว่าการบินในบรรยากาศจของไททันเป็นเรื่องง่าย ยาน  Dargonfly ซึ่งใช้พลังงานไฟฟ้าที่ได้จากการสลายยูเรเนียม 238 ที่เรียกว่า Multimission radioisotope thermoelectric generator หรือ MMRTG จะสามารถบินสำรวจดวงจันทร์ดวงนี้ได้นานนับสิบปี ซึ่งคุ้มค่ากับการลงทุนมาก

ผู้ผลักดัน Dargonfly  คือ Johns Hopkins Applied Physics Laboratory และหาก NASA เห็นด้วยที่จะเดินหน้าโครงการนี้ เราน่าจะได้เห็นโดรนแมลปอไปบินบนไททันหลังปี 2020

ที่มา http://www.space.com/36598-dragonfly-quadcopter-saturn-moon-titan-explorer.html
เรียบเรียงโดย @MrVop