เห็นมีโพสถกเถียงกันเรื่อง Flat UI กับ Skeuomorphism UI (UI เหมือนสิ่งของจริง) เถียงกันเรื่องอันไหนสวยกว่ากัน อันไหนดีกว่ากัน… เลยอยากเล่าให้ฟังว่าทำไม วิวัฒนาการของ UI มันถึงมาทาง Flat UI

การออกแบบ UI ในยุคเริ่มแรกนั้น จำเป็นต้องให้คนใช้งานอุปกรณ์คอมพิวเตอร์ หรืออุปกรณ์พกพา ใช้ได้แบบคุ้นเคยที่สุดกับสิ่งของประจำวัน เช่น นาฬิกา ก็ต้องเหมือนนาฬิกาในชีวิตจริง สมุดโน๊ต ก็ต้องเป็นสมุดโน๊ต คนที่เพิ่งเริ่มใช้อุปกรณ์พวกนี้แทนสิ่งของประจำวัน ก็จะรู้สึกคุ้นเคย และใช้งานได้ง่าย “เดา” ได้ว่าต้องใช้อย่างไร

ทีนี้เมื่อการใช้อุปกรณ์พวกนี้เป็นเรื่องปกติมากขึ้น สิ่งที่ตามมาคือ คนใช้โปรแกรมหรือแอพต่างๆ ไม่ได้นึกเปรียบเทียบกับสิ่งของจริงในชีวิตอีกต่อไป อีกทั้งความสามารถของโปรแกรมก็ซับซ้อนมากขึ้น ทำงานได้มากขึ้น จึงต้อง simplify UI ลง และเน้นเรื่องของ Interaction กับ context sensitive มากขึ้น เช่น เมื่อกดปุ่มแล้วส่งผลให้เกิดอะไรขึ้น ก็จะมี graphics นำไปยังผลที่เกิดขึ้น เช่น ปุ่มที่กดขยายตัวกลายเป็นหน้าต่างใหม่ เพื่อให้คนใช้เข้าใจในทันทีว่า กดปุ่มนี้แล้วโปรแกรมทำอะไรต่อ

ตัวอย่างที่ชัดที่สุดคือ Material Design ของ Google ที่จะมี graphics interactive ในลักษณะดังกล่าว

ดังนั้น หัวใจมันไม่ได้อยู่ที่มัน Flat แต่หัวใจมันอยู่ที่ Simplicity และ Interactive ครับ หากจะออกแบบ UI คงต้องคำนึงเรื่องพวกนี้ให้มาก