20 กรกฎาคม พ.ศ.2519 ยานอวกาศลำแรกลงแตะผิวดาวอังคาร

viking_spacecraft

รูปยานไวกิ้ง 1 เต็มลำ ก้อนกลมด้านล่างคือส่วนยานลงจอด เมื่อแยกกัน ส่วนบนจะโคจรไปรอบดาวอังคาร ส่วนล่างจะลงไปแตะผิวดาว

ยานไวกิ้งเป็นโครงการยานแฝด มี 2 ลำ รูปร่างหน้าตาเหมือนกันไม่ผิดเพี้ยน ออกไปสำรวจดาวอังคารในช่วงทศวรรษ 70 ซึ่งเป็นยุคที่มนุษย์เรายังไม่มีข้อมูลเกี่ยวกับดาวอังคารไม่มากนัก

เป้าหมายการสำรวจดาวอังคารของยานไวกิ้งทั้งสอง ก็คือการสำรวจทุกสิ่งอย่าง เริ่มจากถ่ายภาพพื้นผิวดาวอังคารอย่างละเอียดทั้งดวง ตามด้วยการศึกษาโครงสร้างและองค์ประกอบของบรรยากาศและพื้นผิว และปิดท้ายด้วยการค้นหาสิ่งมีชีวิตซึ่งนักวิทยาศาสตร์อยากรู้มากที่สุด

viking1

ยานทั้งสองลำประกอบด้วยส่วนของยาน Orbiter และยาน Lander ยานไวกิ้ง 1 แฝดผู้พี่ออกจากโลกวันที่ 20 สิงหาคม ปี พ.ศ.2518 ไปถึงดาวอังคาร 19 มิถุนายน พ.ศ.2519 แต่ปล่อยยานส่วนที่ใช้ลงจอดหรือ Lander ไม่ได้เพราะพบว่าตำแหน่งที่กำหนดไว้ที่พิกัด 22.48°N 49.97°W ตรงที่ราบทองคำหรือ ไครส์ พลานิเทีย (Chryse Planitia) ไม่เหมาะสมเพราะมีสภาพไม่เรียบ ยานจึงต้องโคจรต่อไปอีก 3 สัปดาห์เพื่อให้ทางนาซาคำนวนหาตำแหน่งลงจอดใหม่ ซึ่งก็พบตำแหน่งเหมาะสมคือเลยบริเวณเดิมออกมาเล็กน้อย และในที่สุดวันแห่งประวัติศาสตร์คือ วันที่ 20 กรกฎาคม พ.ศ.2519 ก็มาถึง ไวกิ้ง 1 ปล่อยยาน Lander ลงจอดบนพื้นผิวดาวอังคารอย่างปลอดภัย

ทางด้านไวกิ้ง 2 ออกเดินทางจากโลกเมื่อวันที่ 9 กันยายน พ.ศ.2518 ถึงดาวอังคารเมื่อวันที่ 7 สิงหาคม พ.ศ.2519 ยาน Lander ของไวกิ้ง 2 ลงจอดบริเวณที่ราบยูโทเปีย พลานิเทีย (Utopia Planitia) พิกัด 47.97°N  225.74°W เมื่อวันที่ 3 กันยายน ค.ศ.1976

โครงการไวกิ้งทำคุณประโยชน์มหาศาลต่อการสำรวจดาวอังคาร ยานทั้ง 2 ลำ 4 ชิ้นส่วนร่วมกันถ่ายภาพและเก็บข้อมูลสำคัญต่างๆจำนวนมากส่งกลับมาที่โลกเพื่อเป็นแนวทางให้ยานรุ่นหลังๆจวบจนทุกวันนี้ รวมทั้งเป็นต้นแบบการลงจอดของยาน Lander รุ่นหลังๆด้วย

บัดนี้คครบ 40 ปีแล้วและอีกไม่นานความฝันที่จะไปตั้งถื่นฐานบนดาวอังคารก็อาจเป็นจริง

เรียบเรียงโดย @MrVop