นับถึงขณะที่กำลังเขียนบทความอยู่นี้ เราพบดาวเคราะห์นอกระบบสุริยะ (Exoplanet) โดยจำนวนที่ยืนยันแล้วทั้งสิ้น 2,327 ดวง ตามรายชื่อนี้ ท่ามกลางดาวเคราะห์นอกระบบเหล่านี้ มีมากกว่าร้อยดวง ที่พบว่ามีดวงจันทร์โคจรอยู่ เราเรียกดวงจันทร์เหล่านั้นว่า ดวงจันทร์นอกระบบสุริยะ (Exomoon) และดวงจันทร์นอกระบบสุริยะดวงล่าสุดที่ค้นพบนี้ มีขนาดใหญ่มาก พอๆกับขนาดของดาวเนปจูนดาวเคราะห์แก้สอันดับ 4 ของระบบสุริยะของเราเองเลยทีเดียว

การพบดวงจันทร์ครั้งนี้อาศัยการศึกษาข้อมูลจากยานเคปเลอร์ย้อนหลังโดย 2 นักวิทยาศาสตร์จากมหาวิทยาลัยโคลอมเบีย Alex Teachey และ David Kipping โดยตั้งชื่อดวงจันทร์ดวงนี้ว่า 1625b-i

(ความหมายของชื่อแยกเป็น 3 ระดับ คือ 1625 หมายถึงดาวฤกษ์ศูนย์กลางระบบที่ทำหน้าที่คล้ายดวงอาทิตย์ของเราในระบบดาวนั้น ในกรณีนี้คือ ดาวฤกษ์ Kepler 1625 อักษร b หมายถึงเลขประจำตัวของดาวเคราะห์ และอักษร i หมายถึงเลขประจำตัวของดวงจันทร์ดวงที่กำลังโคจรอยู่รอบดาวเคราะห์ b นี้)

ในเมื่อดวงจันทร์มีขนาดใหญ่พอๆกับดาวเนปจูน แน่นอนว่าดาวเคราะห์ Kepler 1625b ที่ดวงจันทร์กำลังโคจรอยู่นี้ ย่อมมีขนาดใหญ่ตามไปด้วย โดยขนาดของมันนั้นใหญ่กว่าดาวพฤหัสของเราหลายเท่า ประมาณว่าน่าจะไม่ต่ำกว่า 6-12 เท่าเลยทีเดียว และวงโคจรของดวงจันทร์อยู่ห่างจากดาวเคราะห์ประมาณ 1 AU คือไกลพอๆกับระยะจากโลกถึงดวงอาทิตย์ ซึ่งถือว่าไกลกว่าวงโคจรดวงจันทร์ที่เคยรู้จักกันมาค่อนข้างมาก

ระบบดาวนี้อยู่ห่างจากโลกเราออกไป 3,956.28 ปีแสงหรือ 1,213.00 พาร์เซ็ก ในทิศทางของกลุ่มดาวหงส์

การค้นพบครั้งนี้นำไปสู่คำถามมากมาย ตั้งแต่การกำเนิดของดวงจันทร์ขนาดใหญ่แบบนี้ ลักษณะเฉพาะของมันว่าเป็นผิวแบบใดแบบแก้สหรือแบบหิน เป็นไปได้ไหมหากเป็นผิวดาวที่เป็นหินจะเป็นถิ่นกำเนิดของสิ่งมีชีวิตในรูปแบบใดรูปแบบหนึ่ง และยังนำไปสู่โอกาสที่จะพบดวงจันทร์ลักษณะคล้ายกันนี้ในระบบดาวอื่นๆอีกมากมายในอนาคต

ผลงานการค้นพบครั้งนี้ตีพิมพ์เผยแพร่ในวารสาร The journal Science Advances

เรียบเรียงโดย @MrVop