ฝนดาวตกที่สว่างที่สุดในรอบปี

ฝนดาวตกในกลุ่มดาวสิงโตหรือลีโอนิด เกิดจากส่วนหางของดาวหาง P55 / เทมเพล – ทัดเทิล ซึ่งเป็นดาวหางดวงเล็กๆ มีขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางหัวดาวหางราว 1.9 กิโลเมตร และเป็นดาวหางคาบสั้น โคจรรอบดวงอาทิตย์เป็นรูปวงรีทุก 33.2 ปี  ดังนั้น ฝนดาวตกในกลุ่มดาวสิงโตนี้ จึงทวีจำนวนขึ้นมากทุกๆ 33.2 ปี (คั้งล่าสุดผ่านไปแล้วเมื่อปี 2008)Tempel-620x264

ทำไมเราถึงเห็นฝนดาวตกในเวลาเดิมทุกปี ? เช่นฝนดาวตกวันแม่ (เพอร์ซิอิด) ก็จะมาวันที่ 12-13 สิงหาของทุกปี ฝนดาวตกนายพราน ก็จะมาก่อนวันปิยะ คือ 21-22 ตุลา ของทุกปี ที่เป็นแบบนี้เพราะวงโคจรของดาวอะไรก็ตามที่วนรอบดวงอาทิตย์จะเกี่ยวข้องกับคำว่า “ปี” เป็นหลัก (ถ้าวนรอบโลกจะเกี่ยวกับ “เดือน” ) ดังนั้น โลกจะผ่านจุดเดิมทุกปีในวันที่เดียวกัน เส้นทางดาวหางที่เคยอยู่ตรงไหนก็จะอยู่ตรงนั้น ฝนดาวตกเลยเกิดซ้ำในวันที่เดิมๆ

ฝนดาวตกในกลุ่มดาวสิงโตหรือลีโอนิดนี้ มีคนเห็นมันตกมาตั้งแต่สมัยศตวรรษที่ 10 แล้ว แต่ตัวดาวหางต้นเหตถเพิ่งถูกค้นพบโดยวิลเฮล์ม เทมเพล และ ฮอแรส ทัดเทิล ในปี พ.ศ. 2408 นี้เอง (นามสกุล 2 คนนี้เอามารวมเป็นชื่อดาวหาง)

วิธีดูฝนดาวตกในกลุ่มดาวสิงโต ฝนดาวตกนี้สว่างกว่าฝนดาวตกอื่น แต่จำนวนต่อชั่วโมงไม่มาก ประมาณ 15 ดวง เหตุที่สว่างเพราะมันพุ่งฝ่าบรรยากาศโลกในความสูงกว่าฝนดาวตกอื่น ปีนี้เราจะเห็นประมาณเวลาตีหนึ่ง ไปถึงรุ่งสาง วิธีดูคือ ให้นอนดู หาเพื่อนไปนอนหัวชนกันหลายๆคน ใครเห็นก่อนก็จะได้ชี้ให้คนอื่นดูบ้าง

CT73e28U8AAPuUv

สถานที่ๆจะเห็น เห็นทั่วไทยและเกือบทุกประเทศทั่วโลก โดยฟ้าต้องไร้เมฆและมีมลภาวะทางแสงต่ำ ลองดูในภาพอธิบาย บริเวณที่มืดสนิดเหมาะกับการดูฝนดาวตกหมายถึงเบอร์ 1 ถึงเบอร์ 3 ซึ่งจะมีโอกาสจะเห็นสูงสุด ส่วนเบอร์ 5 ก็แล้วแต่ดวง แต่เบอร์ 7 กับ เบอร์ 9 ไม่เห็น เพราะแสงเมืองรบกวน
เรียบเรียงโดย @MrVop