อย่างที่เราทราบกันดีว่า ในวงการวิทยาศาสตร์นั้นจะมีการแบ่งสายออกเป็น 2 ส่วนหลักๆได้แก่ ส่วนพัฒนาทฤษฎี และส่วนที่ทำการทดลองเพื่อยืนยันความถูกต้องของทฤษฎีที่ถูกค้นพบขึ้นมา โดยมันไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะทำให้สองส่วนงานนี้ขับเคลื่อนไปพร้อมๆกันได้ ยกตัวอย่างเช่นในการค้นพบอนุภาคแห่งพระเจ้า หรือ Higgs boson นักวิทยาศาสตร์ต้องทำการทดลองเป็นเวลาหลายสิบปีกว่าจะสามารถยืนยันการมีอยู่ของมันได้ ในขณะที่นักวิทยาศาสตร์ผู้ทำนายการมีอยู่ของมันได้เสนอทฤษฎีนี้ไว้นานหลายสิบปีแล้ว ซึ่งนอกจากอนุภาค Higgs แล้วนั้น ก็ยังคงมีอนุภาคอีกมากมายหลายตัวยังไม่เคยถูกค้นพบได้จากการทดลองจริงๆ เช่นเดียวกับ Shankar skyrmion

Skyrmionถูกจัดอยู่ในกลุ่มของอนุภาคเสมือน (quasiparticle) ซึ่งมีความพิเศษคือมันเป็นอนุภาคที่มีการจัดเรียงตัวของโมเมนต์แม่เหล็กและสปินอย่างแน่นหนา เสมือนเป็นกลุ่มก้อน ซึ่งในทางทฤษฎีแล้วโมเมนต์ของแม่เหล็กที่จัดเรียงตัวในลักษณะดังกล่าวจะสามารถใช้กักเก็บสสารอย่างพลาสม่าได้โดยอาศัยสนามแม่เหล็กที่ขดเป็นปมเชือก โดยการค้นพบอนุภาคชนิดนี้จะช่วยให้นักวิทยาศาสตร์พบหนทางในการกักเก็บพลาสม่าที่อยู่ในเตาปฏิกรณ์นิวเคลียร์แบบฟิวชั่นเพื่อเพิ่มความเสถียรขึ้นมาได้ และในที่สุดทีมนักฟิสิกส์จาก Amherst College และ Aalto University ก็ประสบความสำเร็จในการสร้างอนุภาค Shankar skyrmionขึ้นมาได้สำเร็จเป็นครั้งแรก หลังจากที่อนุภาคดังกล่าวเคยปรากฏอยู่ในคำทำนายของนักฟิสิกส์ทฤษฎีมากว่า 40 ปี

โดยในการสร้างอนุภาคดังกล่าวขึ้นมา นักฟิสิกส์จำเป็นที่จะต้องลดอุณหภูมิของแก๊สลงให้เข้าใกล้กับอุณหภูมิศูนย์องศาสัมบูรณ์มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ (0K = -273.15 องศาเซลเซียส) เพื่อทำให้อะตอมของแก๊สเหลือพลังงานน้อยที่สุดเท่าที่จะทำได้ ซึ่งจะส่งผลให้อะตอมของแก๊สเหล่านั้นเกิดการรวมกลุ่มกันขึ้นมา คล้ายกับกลุ่มก้อนของอะตอมขนาดใหญ่ จากนั้นนักฟิสิกส์จะใส่สนามแม่เหล็กลงไปในกลุ่มของอะตอมดังกล่าว ทำให้โมเมนต์แม่เหล็กของอะตอมเหล่านี้มีการจัดเรียงตัวขึ้นมาในลักษณะที่คล้ายกับปมเชือก (ปรากฏการณ์ดังกล่าวเกิดขึ้นในเวลาแค่ 1 ในหมื่นของวินาทีเท่านั้น) โดยรูปแบบการจัดเรียงตัวของโมเมนต์แม่เหล็กในลักษณะของปมเชือกที่เกิดขึ้นกับอนุภาค Skyrmionซึ่งถือเป็นกุญแจสำคัญในการพัฒนาวิธีการกักเก็บพลาสม่าที่มีความเสถียรสูงให้เกิดขึ้นได้จริงในเตาปฏิกรณ์นิวเคลียร์แบบฟิวชั่น เพราะพลาสม่าที่เกิดขึ้นจะถูกสนามแม่เหล็กที่เกิดขึ้นจากโมเมนต์แม่เหล็กขังเอาไว้ภายใน เกิดเป็นทรงกลมของพลาสม่า หรือเรียกได้ว่า lighting ball ขึ้นมา โดยสาเหตุที่เราจำเป็นต้องกักเก็บพลาสม่าเหล่านั้นเอาไว้ก็เป็นเพราะในปฏิกรณ์นิวเคลียร์แบบฟิวชั่น ปฏิกิริยานิวเคลียร์ที่เกิดขึ้นก่อให้เกิดพลาสม่าที่มีอุณหภูมิที่สูงมากจนไม่มีวัสดุใดในโลกสามารถทนอุณหภูมิดังกล่าวได้ จึงได้มีการพัฒนาสนามแม่เหล็กขึ้นมาเพื่อใช้ในการกักเก็บพลาสม่าดังกล่าวเอาไว้ ซึ่งหากทำได้สำเร็จเราอาจได้เตาปฏิกรณ์นิวเคลียร์แบบฟิวชั่นที่มีความเสถียรสูงขึ้นมาไว้ใช้งานก็เป็นได้

ที่มา http://www.sci-news.com/physics/shankar-skyrmion-05783.html
เรียบเรียงโดย @MrVop