ในอวกาศอันดำมืดนั้น เมื่อเรามองออกไปก็คือการมองไปในอดีต แสงจากดาวต่างๆต้องใช้เวลาเพื่อเดินทางมาถึงเรา และในที่สุด กล้องโทรทรรศน์อวกาศฮับเบิ้ล ก็ได้ส่องพบ “อิคารัส” ดวงดาวที่อยู่ห่างไกลถึง 9 พันล้านปีแสง ไกลที่สุดเท่าที่มนุษย์เคยรู้จัก และนั่นหมายถึง แสงของดาวดวงนี้ ออกเดินทางมาตั้งแต่จักรวาลเพิ่งมีอายุแค่ 1 ใน 3 ของอายุทุกวันนี้

จากระยะห่างระดับนี้ ปกติแล้วไม่มีทางเลยที่กล้องโทรทรรศน์อวกาศฮับเบิ้ล จะส่องพบดาวเดี่ยวๆได้ เหตุเพราะแสงจะหรี่ลงไปตามระยะทาง สิ่งที่ส่องพบจากระยะไกลส่วนใหญ่ก็มักจะเป็นการระเบิดรังสีแกมา (GRB) หรือปรากฏการณ์จำพวกมหานวดาราหรือซูเปอร์โนวา จึงจะมีความสว่างเพียงพอจนมองเห็นจากระยะไกลมากๆได้

แต่ก็ต้องขอบคุณปรากฏการณ์ธรรมชาติอย่างหนึ่งนั่นคือ เลนส์ความโน้มถ่วง ( Gravitational lensing ) ที่ทำหน้าที่เหมือนเลนส์นูนขยายแสงสว่างของดาวที่อยู่ด้านหลังจนปรากฏชัดขึ้นมา และดาวอิคารัสก็เป็นหนึ่งในดาวที่ถูกเลนส์ความโน้มถ่วงของกระจุกกาแล็กซี MACS J1149+2223 ขยายแสงจนสว่างพอให้ฮับเบิ้ลตรวจพบ

จากการวิเคราะห์ภาพดาวอิคารัส ทีมนักดาราศาสตร์ให้ความเห็นตรงกันว่า ดาวดวงนี้น่าจะเป็นดาวฤกษ์ประเภทดาวมหายักษ์สีน้ำเงินชนิดสีน้ำเงิน มีอุณหภูมิผิวดาวร้อนกว่าดวงอาทิตย์ของเรา 2 เท่า คือตั้งแต่ 11,000°C ถึง 14,000°C และด้วยวิธีค้นหาดาวโดยมองผ่าน เลนส์ความโน้มถ่วงนี้ เหล่านักดาราศาสตร์มีความหวังจะพบดาวห่างไกลมากดวงอื่นอีกในอนาคต

ที่มา http://www.sci-news.com/astronomy/icarus-star-hubble-05875.html

เรียบเรียงโดย @MrVop