กราฟแสดงการลดลงของพื้นที่น้ำแข็งขั้วโลกเหนือแบบเข้าใจง่าย

ด้วยความเป็น 2 จุดที่ทำมุมเอียงจากแสงอาทิตย์ที่สุด ทั้งสองขั้วโลกเลยเป็นที่สะสมของน้ำแข็งขาวโพลนมาหลายล้านปี

แต่ขั้วโลกเหนือไม่เหมือนขั้วโลกใต้ ขั้วโลกเหนือเป็นทะเลล้วนๆ ไม่มีแผ่นดิน ส่วนขั้วโลกใต้เป็นแผ่นทวีปขนาดใหญ่กว่าออสเตรเลีย น้ำแข็งของทั้ง 2 ขั้วโลกจึงมีลักษณะไม่เหมือนกัน

น้ำแข็งขั้วโลกเหนือเรียกว่า Sea Ice น้ำแข็งบริเวณนี้เหมือนน้ำแข็งในแก้วน้ำ หากละลายหมด น้ำในแก้วจะไม่เพิ่มขึ้น ไม่มีผลกับระดับน้ำทะเล

ในแต่ละเดือนของปี พื้นที่ความกว้างของน้ำแข็งขั้วโลกเหนือจะยืดหดไม่เคยเท่ากัน นั่นเกิดเพราะฤดูกาลเราเรียกการเพิ่มขึ้นลดลงของพื้นที่น้ำแข็งขั้วโลกเหนือว่า sea ice extent

เดือนกันยายน จะเป็นเดือนที่น้ำแข็งขั้วโลกเหนือหดขนาดลงมากที่สุด เพราะเป็นปลายหน้าร้อนของซีกโลกเหนือเข้าฤดูใบไม้ร่วง ขณะที่เดือนเมษายนจะเป็นเดือนที่น้ำแข็งแผ่ขยายกว้างสุดเพราะเป็นปลายหน้าหนาวเข้าฤดูใบไม้ผลิ เป็นแบบนี้ซ้ำกันทุกปี

หากทำกราฟเป็นกราฟเส้นหรือกราฟแท่งอาจดูว่ามันลดลง แต่ยังไม่เข้าใจเพราะแต่ละเดือนของปีมันแยกกัน

3500

กราฟวงกลมของ PIOMAS นี้เข้าใจง่ายกว่า เพราะหากไม่มีโลกร้อน แต่ละปีมันจะเป็นวงกลมซ้อนกัน ไม่ใช่วงก้นหอยแบบที่เห็นนี้ คือปริมาณน้ำแข็งแต่ละเดือนจะเพิ่มขึ้นลดลงอย่างไร เมื่อถึงเดือนเดียวกันมันควรกลับมาชนกันใกล้จุดเดิม

แต่เมื่อมันกลายเป็นวงก้นหอย แถมเป็นก้นหอยที่วนรอบเล็กลงอยา่งรวดเร็ว (กราฟนี้เป็นของล่าสุด ปี 1979 ถึงกุมภาพันธ์ 2016) มันคือดัชนีชี้โลกร้อนแต่ชัดเจน ดูที่เส้นสีดำหรือเส้นของเดือนกันยายน เราจะเห็นขนาดที่หดเล็กลงจนน่าตกใจ

กราฟนี้เอาไปอ้างอิงได้ เผื่อจะได้เร่งมือช่วยๆกันลด CO₂ ให้ไวกว่าที่เป็นอยู่ เห็นประเทศแถวนี้พยายามสร้างโรงไฟฟ้าถ่านหินตัวปล่อย CO₂ ในอัตราที่มากกว่าโรงไฟฟ้าชนิดอื่นอยู่ก็น่าจะมองให้รอบด้าน

เรียบเรียงโดย @MrVop